Orthopedagogische Adviesverlening

Elk kind is uniek voor mij. Voor ouders kunnen uitdagingen zwaar aanvoelen wanneer het (moeilijke) gedrag van het kind op de voorgrond komt te staan. In onze begeleidingen gaan we op zoek naar de onderliggende behoeften van het kind en zoeken we samen naar een opvoedingsaanpak die tegemoetkomt aan de behoeften van ieders gezinslid.

Wanneer we als volwassene een aanpak vinden waarin deze behoeften (noden) vervuld worden, keert er terug rust binnen het gezin en zien we kinderen én hun gezinssysteem groeien. In dit proces wil ik jullie graag ondersteunen. Dit in eerste instantie door samen naar het gedrag, de gezinsinteracties te kijken om van daaruit te komen tot een hulpvraag vanuit het kind (een behoefte).

Hierbij wil ik dan ook benadrukken dat ik kinderen waarbij een diagnose is gesteld niet enkel benader vanuit hun diagnose. Een kind heeft immers meer eigenschappen, vaardigheden, competenties, … dan een diagnose omvat.

De ondersteuning zet in op het versterken van de opvoedingskracht, opvoedingsvaardigheden en de veerkracht binnen het gezin.

Voorts vind ik krachtherkenning en het inzetten van ieders sterktes fundamenteel om een stevig gezinssysteem te bekomen waarbij uitdagingen samen gedragen kunnen worden.

Elk individu — kind, ouder of opvoeder — heeft een reeks fundamentele behoeften die op elkaar voortbouwen, vergelijkbaar met een piramide. Aan de basis liggen de lichamelijke behoeften: eten, drinken, slapen en bewegen. Daarbovenop komen de behoefte aan affectie, aan duidelijkheid en veiligheid, aan erkenning en bevestiging, aan het ervaren van eigen competentie, en uiteindelijk aan zingeving en morele waarde.

Pas wanneer de onderste lagen voldoende vervuld zijn, kan een kind zich veilig genoeg voelen om de hogere behoeften te verkennen. Wanneer er ergens in deze piramide een tekort ontstaat, uit zich dat vaak in gedrag dat als "moeilijk" wordt ervaren — maar dat in werkelijkheid een signaal is van een onvervulde behoefte.

Een kind groeit niet op in een vacuüm. Rond de behoeftenpiramide van het kind bevindt zich een driehoek van drie sleutelfiguren die elk hun eigen invloed uitoefenen: het kind zelf, de ouders en de bredere omgeving.

Elk van deze drie partijen brengt unieke eigenschappen mee. Het kind heeft zijn eigen persoonlijke en lichamelijke kenmerken. De ouders worden beïnvloed door hun partnerrelatie, hun beleving van het ouderschap, hun opvoedingsgeschiedenis, kennis en vaardigheden. De omgeving — kinderopvang, school, familie, vrienden, woonomgeving en werk — vormt de context waarbinnen het gezin functioneert.

Deze drie hoeken staan voortdurend met elkaar in wisselwerking. Wanneer er spanning ontstaat in één hoek — bijvoorbeeld stress bij de ouders of een verandering in de omgeving — heeft dat direct invloed op de behoeftenvervulling van het kind. In onze begeleiding kijken we daarom altijd naar het volledige plaatje: niet enkel naar het kind, maar naar de dynamiek tussen alle drie de hoeken van de driehoek.

U kan contact opnemen per mail of per telefoon.

Wanneer ik inschat dat mijn expertise/ werkwijze aansluit bij jullie hulpvraag plannen we, geheel vrijblijvend, een kennismakingsgesprek in.

Als zowel ouder(s) als ikzelf inschatten dat samen een traject aangaan zinvol is, wordt er een traject opgestart. Tijdens deze opstart worden er samen doelen/ wensen geformuleerd, de werkwijze wordt afgestemd en er wordt een kennismaking met het kind ingepland.

Afhankelijk van de noden en doelen krijgt de begeleiding vorm (specifieke aanpak).

Wij beschikken tevens over een eigen belevingstuin (tuintje met serre, fruitstruiken, kampje, picknicktafel, zitbank met weids uitzicht, dieren, composthoop …). Kleinschalig, maar alles omvattend, en kan indien een meerwaarde geïntegreerd worden in het traject.

Het contact met dieren kan voor kinderen waardevol zijn, omdat dieren geen ingewikkelde sociale signalen geven of verwachting hebben. Ze reageren puur en eerlijk, wat het makkelijker maakt voor een kind om verbinding te ervaren zonder druk.

De belevingstuin stimuleert de zintuigen op een gedoseerde, kalmerende manier. Kinderen kunnen verschillende texturen voelen, geuren ontdekken en natuurlijke processen observeren. Dit helpt bij de sensorische integratie, hetgeen voor veel kinderen met een ontwikkelingsstoornis een uitdaging kan zijn. Door op eigen tempo te ontdekken en te ervaren, krijgt het kind meer controle over prikkels en leert het beter om te gaan met zijn omgeving.

Ook draagt zo'n omgeving bij aan de ontwikkeling van zelfvertrouwen. Kleine taken, zoals planten water geven, fruit plukken of dieren verzorgen, geven een gevoel van verantwoordelijkheid en succes. Dit kan het zelfbeeld versterken en een gevoel van trots creëren.